Perşembe , 23 Kasım 2017
SON YAZILAR

Sen ne zaman büyüdün?

342542-3-4-0bb4f

Klasik sözdür zaman su gibi geçiyor deriz ya,bu sözün doğruluğuna şahit oldum bu gece.

Bu akşam kendimi iyi hissetmiyordum gece kalkar yatsıyı kılarım diye düşündüm ve erken yattım. Bir taşla iki kuş vurmaktı aynı zamanda niyetim. Çünkü biz müslümanlar gaflet uykusunda olduğumuz için, ha deyince teheccüd e  kalkmak her baba yiğidin kârı değildi. (kendi adıma)

Neyse gece kalktım ve yanımda yatan onbir yaşındaki küçük kızıma baktım uzun uzun, ellerini avuçlarıma aldım sığmıyordu artık, büyüyordu. Daha dün küçücük bir bebekti, yumuk yumuk elleri, topacık yanakları ve kıvır kıvır saçlarıyla, onbir yaşına gelmişti ve ben bunun ne kadar farkındaydım.

Biz farkına olsak da olmasak da onlar büyüyorlar. Hayat bir film gibi. Herkes kendi senaryosu’nda kendisine biçilen rolü oynuyor. Şimdi ileri teknoloji sayesinde, dizi filmleri istediğimiz zaman durdurup daha sonra izleme şansımız var ama hayat filmimizi durduramıyoruz malesef ve  yaşanan her anın asla tekrarı yok. O an ne yaşasdıysak o. Ve en çok israf ettiğimiz, kıymetini bilmediğimiz şey de tekrarı olmayan ve devamı gelecek mi bilmediğimiz zamanımız, hayatımız.

Biz farkına varmadan çocuklarımız büyüyor. Hayat filmimiz ha bire kabir makarasına sarılıyor, bizler de halâ gafletle ”Ne yaparsın hayat gailesi” sözünün ardına sığınıyoruz. Nedir hayat gailesi yiyeceğimiz iki lokma rızık değil mi? Rabbim rızkımıza kefil bunu da biliyoruz ama yine de yiyemeyeceğimiz  lokmaları,  giyemeyeceğimiz  giysileri ve oturamayacağımız evleri elde etme peşindeyiz.

Efendimiz Sallallahü Aleyhi Vesellem ne buyuruyor? ” Ademoğlunun bir vadi dolusu altını olsa, ikinci bir vadi dulusu altın ister onun gözünü ancak toprak doyurur” peki bu açgözlülük niye?

Hep erteliyoruz  önemli şeyleri, çocuklarımızla ilgilenemiyoruz işimiz çok, emekli olunca  torunlarımıza saklıyoruz ilgimizi, emekli olunca namazı kılarım, emekli olunca örtünürüm emekli olunca şunu yaparım bunu yaparım vs ama birde bakıyoruz ki emekleyemeden uzanıvermişiz tabut denen tahta ata. Eee ne oldu? Bütün hayaller bitti, planlar suya düştü. Kabirdekilere sorma şansımız olsaydı, ben bütün işlerimi bitirdim öyle geldim diyen yoktur eminim, daha yapacak çok işimiz var diyenlerle doludur.

Anı yaşayalım dostlar, hayatın farkında olalım.Rabbimiz de bizlerin farkı fark etmesini istiyor. O yüzden ayetlerinde biz kullarına hiç düşünmezmisiniz? Akıl etmezmisiniz? Diye uyarmıyor mu?

Yanıbaşımızda çocuklarımız büyüyor haberimiz yok.Bahar geliyor kupkuru kütüklerden hayat fışkırıyor kaçımız bunun farkındayız? Ve kış gelince ayrı bir güzellik, bazı coğrafyalar bembeyaz yorganı örtünüp yeni bir bahara hazırlanıyor.İşte cennet vatanımız, artık eskisi gibi kar yağmasada dağu illerimiz beyaz yorganını örtünmeye başladı.Zahiri olarak kardan başka birşey görmesek de o beyaz örtünün altında bahara hazırlık var.Yeni bir hayatın diriliş muştuları var.Güneş sıcak yüzünü gösterip kar kalktığında, yeni bir hayatın ip uçları görülmeye başlar. Bu bir kuş cıvıltısı olur, bir tomurcuk olur ya da topraktan yukarıya doğru boynunu uzatan bir çim tanesi olur. Doğa canlanır, insan heyecanlanır hayat akar gider.

Bu akış içinde aynı evi paylaştığımız  çocukşlarımızın da var olduğunun farkına varamazsak, SEN NE ZAMAN BÜYÜDÜN? Deriz geç kalmış olarak.

Bahriye Dost

Bu Yazıyı Paylaşır mısınız?

Hakkında Bahriye Dost

Cevapla

E-posta adresiniz yayınlanmayacak. Required fields are marked *

*

Soru: