Baba devlet yapısı ve Aile

Günümüzde zorlandığımız konulardan biriside çocuk yetiştirmektir. Toplum olarak hep yeni yetişen gençliğin, islam ahlakından, örf ve adetlerimizden yoksun olarak yetiştiğini dile getiririz. Eğitim ailede başlar, okulla da devam eder şeklinde de alışıla gelmiş bir söz kullanırız. Aslında yaşadığımız ülkenin idari mekanizmasında bulunanların payı daha büyük diye düşünüyorum. Çocuklarımız belli bir yaşa geldikten sonra, evi adeta bir otel gibi kullanmaya başlıyor, yani zamanının çoğunu dışarıda geçiriyor. Aile büyüklerinin kafa ve gönül yapıları neye göre şekilli ise çocuklarda o yapıyla yapılanıyor elbette ama dışarıdaki bulunduğu ortamın hazırlanmasından, kullanılmasına kadar devletin sorumluluğunda olduğunu düşünüyorum.

Örnek vermek gerekirse, bir internet kafeyi düşünebiliriz. okul çevrelerini düşünebiliriz. İnternet kafelere yaş sınırlaması getirilmesine rağmen, devletin denetim mekanizması zayıf veya zaafiyatta olduğundan dolayı, bu tür yerlerde 9 yaşında dahi çocukları görmek mümkündür. Okul çevrelerinde yeterli denetleme ve takip yapılmadığından dolayı uyuşturucu kullanımı ve günümüzün yeni belası olan bonzai kullanımları ilkokul seviyelerine inmiştir. Bunun sorumlusu olarakta öncelikli sıralamada devlet ve aile olarak belirlenmesi gerektiğini düşünüyorum. Bu yazıma yorum olarak, herşeyi devletten beklemeyin diyenler olacaktır. Elbette bir aile çocuğunu takip etmeli, kontrol altında tutmaya çalışmalı ama bir aile günün tüm zamanını çocuğunu takiple geçiremiyor. O nedenle devletin baba rolü görmesi gerekiyor. Babanın evladını tehlikelerden koruyan, onu zararlı davranışlardan ve topluluklardan koruma gibi bir özelliği vardır. Adeta ailenin bir kolu bir ayağı ve bir beyni olması gerekiyor devletin.

Kabuğundan çıkamayan bir toplum haline geldiğimiz bu günümüzde, aile olarak çocuklarımızın sıkıntılarını dinleyemiyor, ihtiyaçlarını karşılayamıyor ve onlarla bir arkadaş gibi sohbet ortamı oluşturamıyoruz. Evlatlarımızda kendini dinleyebilecek kişilerin arayışına giriyor yada bilgisayar ve telefon başında insan robotu haline geliyor. Belli bir zaman geçtikten sonra da çocuklarımız artık bizleri dinlemez oluyor. Yanlış anlamayın, bazen sohbet ortamlarında dile getirilir babası hacı ama oğlu artist gibi ifadeler kullanılır. Söylemek istediğim bu, yani aile ne kadar islami eğitim verirse versin, günün büyük bir bölümünü dışarıda (okul,dershane,internet kafeler, bilardo salonları, parklar) geçiren evlatlarımız, bir defadan ne olur deyip farklı tuzaklara düşürülebiliyor yada bulunduğu ortama özenebiliyor. Bu nedenle yüzlerce asır İslam sancağını taşıyan Osmanlı Devletinin Baba Devlet yapısını benimsenmesi ve topluma yaşatılması gerekmektedir. Bu konuda düşüncelerinizi bizimle paylaşmanızı ve aşağıdaki videoları izlemenizi tavsiye ediyorum.