Ehl-i Beyt Günlüğü

İmam Ali (a.s.) bir hutbesinde şöyle buyurdu:

“Allah’a tevbe edin. O’nun muhabbetine girin. Zira Allah-u Teâlâ tevbe eden ve temiz olan kimseleri sever. Mü’min, Allah’a dönen ve çok tevbe eden kimsedir.

Mü’min kardeşine öf dediğinde, onların arasındaki (kardeşlik bağı) kesilir. Yine ona ‘sen kâfirsin’ dediğinde, onlardan biri kâfir olur. Mü’minin kardeşine iftira etmesi, ona yakışmaz; iftira ederse tuzun suda erimesi gibi aralarındaki iman da erir. (Yani iftira edenin imanı erir).

Tevbe kapısı, tevbe etmek isteyen kimse için açıktır. Öyleyse, Allah’a Tevbe-i nasuh (halis olarak günahı tekrarlamamak düşüncesiyle tevbe) edin; umulur ki Rabbiniz kötü amellerinizi bağışlar.

Bir anlaşma yaptığınızda anlaşmanıza bağlı kalın. Çünkü hiçbir kavimden, hiçbir nimet ve bolluk günaha düşmedikçe alınmamıştır. Allah-u Teâlâ kulları hakkında zulmedici değildir. Eğer bela inmeden önce duada bulunurlarsa, nimetleri ellerinden çıkmaz. Eğer bela indikten veya nimet elden çıktıktan sonra samimi olarak Allah’a yönelirlerse, gevşeklik ve israfta da bulunmazlarsa, Allah-u Teâlâ onların bütün kötülüklerini ıslah eder ve elden çıkmış tüm nimetlerini de kendilerine geri çevirir.

Müslüman sıkıntıya düştüğünde Rabbinden şikayet etmemelidir ama (sıkıntılardan) dolayı O’na şikayet etmelidir. Çünkü bütün işlerin anahtarı, yerdeki ve gökteki ve bunların arasındaki bütün şeylerin tedbiri O’nun elindedir. O büyük Arş’ın Rabbidir ve bütün hamdler âlemlerin Rabbi olan Allah’a mahsustur.

İnsan uykudan kalkıp oturduğunda ayağa kalkmadan önce şöyle demelidir: Hasbiye’r Rabbu minel ibad, Hasbî Huve hasbî ve ni’mel vekîl (Kulların yerine Allah bana yeter. Yeter O bana ve O ne güzel vekildir.”